Bir yerim var ki, dünyalık, yesem dursam da acıkır

Ben sana muhtaç, sevgine aç,ne yaparım sen toksan.

Bir halimde var sevdalık, ruhumu sarar acıtır

Korkuyorum seni bulduğumda, ya içinde yoksan.

Ama, gönlüm bilmiyormu, her yerde her şeyde sen var

Kendini ararsan, ikinci kitap sahife doksan.

Bilmese de arayacağım seni sonsuza kadar,

Ne yaparım, seni bulduğumda ya içinde yoksan.

Biliyorum yeniden yaratır, seni verir bana

Biliyorum Mevlâ’mı ben, değil sıfatlardan noksan.

Senin gibi güzelinden yeni yeni verir bana,

Korkmuyorum seni bulduğumda, sen içinde yoksan.

GÖNÜL

Sendemi düştün bir sevdaya derken,

Düşmedi de sanki çakıldı gönül,

Sevginin geldiği yerden, giderken

Senin icabına bakıldı gönül.

Ne soran oldu, ne kimseye sordu

Kendi de bilmezdi, ne istiyordu.

Ayaaklar altında basıldı durdu,

Sanki kumsallarda çakıl’dı gönül.

O sevdi, sevilmez gider zoruna

Bir sevdimi bakmaz, alı-moruna.

Ne yazık ateşin düştü koruna,

Bir kara sevdayla yakıldı gönül.

AŞIĞIN  HALİ

Evirdiler çevirdiler sözleri,

Sordular sevdadan, aşktan bir soru

Gık demedim bastılar közleri.

Dediler kurtuldun, başardın zoru.

Sevda olmasaydı bilmem n’apardım,

Derdime ben nasıl derman olurdum.

Alevli yansaydım, duman olurdum

İyi ki, ateşim ateşin koru.

Aşka gönül vermiş mecnun misali,

Mevlâ’sında arar aşkı-visali.

Gözlerinden belli aşığın hali,

Besbelli, söylüyor yüzünün moru.

GİDERKEN

Giderken ardıma bakıp da gittim,

Gönlüm ne dünya, ne alemde kaldı.

Dünyalık her şeyi yakıp da gittim,

Yalnız bir aşk dolu, bir demde kaldı.

Gönlüm sevgilerle yaşar giderdi,

İçime sığmazdı, taşar giderdi

Aşktan başka ne gam, ne derdi vardı

Onlar mazi denen dönemde kaldı.

Bir zamanlar  bendım mutlu, bahtiyar

Şimdi hasret, hicran ne ararsan var.

Çekeceğim çektiğim yere kadar,

Umudum şimdi, son hemdemde kaldı.

DİYORLAR

Beni, bir güzele dağıttım sebil

Sevdaya tutuldum, verem diyorlar

Leyla’mı, Aslı’mı hiç biri değil

Kimi Mecnun, kimi Kerem diyorlar.

Göze görünen yok, gözünden yanar

Ateşi gizlidir özünden yanar.

Dermana sarılmış, dermenı arar

O, bir başka yârla hemdem diyorlar.

Bazen sevdalara öyle dalar ki,

Varmı, yokmu balli değildir.sanki.

Kimbilir, nasıl bir sevdiği var ki,

Gözüne görünmez alem diyorlar.

Sanki bütün aşklar, ona özelmiş

Ne kadar yaksa da, aşk ne güzelmiş.

Aşk nöbeti tutmuş ilhamı gelmiş,

Eline verin bir kalem diyorlar.

DÖRTLÜKLER

Gezdiğin kumsallarda, bastığın izleri öptüm

Kim anlarki, senden başka aşık olduğumuzu.

Gözlerinin yeşili diye denizleri öptüm,

Ne kadar yaksa kavursa dudaklarımı tuzu.

Siz hiç yerde dolaştığını gördünüz mü, ay’ın?

Bakışlarında ateşin,gözlerinde güneşin?

Ben gördüm kirpiklerde okun, kaşlarında yayın

Varsa; o da sensin; şu alemde bir başka eşin.

Ne toprak yağmuru bekledi, ne deniz ırmağı

Ne de gece gündüzü, seni beklediğim kadar.

Gözlerimdeki gözlerin, sanki bir yayar dağı

Göğsümü bir yarsan baksan, senden başkası mı var.

Allahâım öyle bir sevgilimi kaldı ki, alemde

Bütün hezeyanlarım hep sana ilanı-aşkımdır.

Ben biliyorum, sende bilirsin, biliyor kalemde

Her güzele bakışım, senin aşkınla bakışımdır.

Aklım başımdan çıktı, seni gördüm de yine

Dünyayı dolaşsan benden âlâ mecnun mu var.

Hayran hayran baktım kaldım o gözlerine,

Benden başka kim sevdi, seni sevdiğim kadar.

Şu alemde her şey, güzelliğine misal olmuş

Gözlerin güneşin, kirpiğin okun, kaşların yayın.

Baktığını düşürür, bakışlarına bir hal olmuş

Doyamam bakmaya bir yüzün var ki; onbeşi ay’ın.

Derlerdi duyardım, ateş düştüğü yeri yakar

Ateş değil, beni onun yeşil gözleri yaktı.

Göz değil sanki ateşten bir nehir akar

Aldı gönlümü yeşilden, ateşlere bıraktı.

Daha rahat yaşayacağım gibi geliyor bana,

Dert çile neyse, bu aşıklık, bu şairlik olmasa.

Çekip gitsem, kurtulacağım gibi geliyor bana

Ne güzel olur, bir de şu solda sıfırlık olmasa.